Perzische Halim (Tarwe-Kalkoen Pap)

De tarwekorrels hebben de hele nacht geweekt en nu borrelen ze samen met de kalkoen op laag vuur — een uur, anderhalf uur, geduldig. De keuken vult zich langzaam met de geur van kaneel en kurkuma terwijl het water verdampt en de tarwe uiteenvalt tot een dikke, satijnachtige pap. Je trekt het vlees met twee vorken uit elkaar en roert het terug: het verdwijnt in de massa, geeft alleen zijn smaak en textuur af. In de kom gaat er een klontje boter overheen dat langzaam smelt tot gouden poelen, een bestrooing gemalen kaneel die in warme patronen op het oppervlak ligt. Dikke pap, hartig en troostend, met die subtiele zoetheid van kaneel die je niet verwacht in een hartig gerecht maar die er perfect thuishoort.