Lavendel

Wat is dit ingrediënt?

Wie lavendel zegt, denkt aan paarse velden in de Provence, aan zakjes in een linnenkast, aan zeep. Niet aan eten. En dat is precies het paradox van Lavandula angustifolia: een van de oudste culinaire kruiden van Europa wordt door de meeste mensen alleen met de badkamer geassocieerd.

De Romeinen kookten er al mee. Ze legden lavendelbloemen in honing, lieten ze meetrekken in wijn, en strooiden ze door graanpap. In de Provençaalse keuken overleefde die traditie: crème brûlée met lavendel, geitenkaas met lavendelhoning, de kruidenmix herbes de Provence waar gedroogde lavendel een onmisbaar onderdeel van is.

Het geheim van culinaire lavendel is dosering. Een halve theelepel gedroogde bloemknoppen getrokken in warme yoghurt of room — dat is genoeg voor vier porties. Meer en je proeft zeep, minder en je proeft niets. Die smalte marge maakt lavendel tot een kruid voor de oplettende kok: wie het beheerst, maakt desserts die niemand kan thuisbrengen. 'Wat zit hier in?' is het mooiste compliment.

Gebruik uitsluitend culinaire lavendel (Lavandula angustifolia, ook wel Engelse of echte lavendel). Sierlavendel en lavandin-hybriden bevatten meer kamfer en smaken bitter. Koop bij een kruidenspeciaalzaak, niet bij de tuincentrum-potpourri.

Hoe smaakt het?

Bloemig-zoet met een licht kruidig, bijna pepperig ondertoon. Hints van kamfer en munt. Bij overdosering wordt de kamfernoot dominant en verschuift de smaak naar zeepachtig.

Past goed bij:

Honingroomyoghurtzachte bessen (aardbeienframbozenbosbessen)citroenvanillepure chocoladegeitenkaas. Vermijd sterke specerijen die het subtiele aroma overschaduwen.